About the author

Related Articles

8 Comments

  1. 1

    محمود نظری

    یادش به خیر تخته سیاه مدرسه در آن زمان گچ‌های شمعی که در زنگهای مختلف بود خیلی کم بودو معلمان به کمک دانش آموزان خودشان گچ درست می‌کردن. برای این کاراز مرحوم حاجعلی هاشمزاده گچ می‌خریدند وآنرا می‌ساختند و روی تخته می‌ریختند و روی آنراصاف نموده و سپس با چاقو آنرا به قطعات کوچک تبدیل می‌کردند و وقتی که خشک می‌گردید استفاده می‌کردند. گاهی اوقات که گچ را خوب نمی‌ساختند و وقتی روی تخته سیاه می‌کشیدند گچ اثری از خود به جای نمی‌گذاشت و مجبور بودندآنرا به دور بی‌اندازند. لذا در دفعات بعدی سعی داشتندگچ مرده نشود تا خراب شود.گاهی اوقات نیز از مرحوم حاج حسین قربانی ( که گچ کار روستا بود) کمک می‌گرفتند تا گچ را به خوبی بسازد تا روی تخته از خود اثر بگذارد.تخته پاکن نیز یک تکه ابر بود که به تکه چوبی میخ زده بودند . برای اینکه در موقع پا کردن تخته گچ در فضا پخش نشود آنرا نم می‌زدندو از دانش آموزان می‌خواستندموقع پا کردن تخته آنرا به آرامی از بالا به پایین بکشند و تخته پاکن را یواش به قسمت پاکن تخته سیاه بزنند تا گچ‌های آن بریزد. درقسمت پایین پایین تخته سیاه چوبی نصب کرده بودند تا گچ کمتر روی زمین بریزد. بااین حال برخی از دانش آموزان رعایت نمی‌کردند و تخته پاکن را از از پایین به بالا واز چپ و راست روی تخته می‌کشیدند و صدای دانش آموزان ومعلمان را در می‌اوردند. درکنار تخته جعبه کوچکی ازجنس کارتون با چوب می‌ساختند و با میخ به دیوار می‌کوبیدند تا گچ و تخته پاکن را در آن قرار دهند.گاهی اوقات به جای ابر از نمد استفاده می‌کردند خاصیت نمد در این بود که هم تخته را بهتر پاک می‌کرد و هم گچ را به خود می‌گرفت و ریزه گچ هادر فضا معلق نماند.ولی کم کم تخته سیاه و یا بهتر بگویم تخته سیاه جای خود را به وایت برد داد و ماژیک وایت بردجای گچ را گرفت و دانش آموزان ومعلمان از گچ واثرات نامطلوب آن خلاص شدند.

    Reply
  2. 2

    ناشناس

    اين كلاس درس يادآوردقيقا۳۰سال پيش،مهر۶۲رابرايم تجلى كردكه معلم ماعلى كرامتى ودانش آموزانى چون:حميدغلامرضايى-محمداسماعيل زاده-حسين زارعى-حسين محمدى-حسين رضايى-مصطفى عباسى-مجتبى ناظرى-جواداكبريان-على اكبرصادقى-سعيدحياتى-و…دختران هم درآن زمان تاكلاس سوم باپسران دريك كلاس بودندكه نام نميبرم.واقعايادش بخيراماچه افسوس ديگركه درآن زمان مامدرسه ۶۰دانش آموزداشت وحالابعد۳۰سال ۳دانش آموزپس به جرات ميتوان گفت وادقان براى ماهاحداقل ديگرهيچ وقت وادقان دهه ۶۰نميشود.

    Reply
  3. 3

    مهدى

    اين تخته سياه ومدرسه ابومسلم مرابردبه اوايل انقلاب ودراين مدرسه يادشودازمعلمانى كه به ماآموختن آموختند:آموزگارانى
    چون آقايان فلاحيان-ساداتى-كرامتى-دارسى-صباغيان-مسجدى-رنجبر-صفيه-نعيمى-صالحى-و…ويادكنيم ازخدمتگزارمدرسه مرحوم محمدخليلى وشادى روحش فاتحه ايى قرائت كنيد.

    Reply
  4. 4

    روح الله حسن زاده

    با تشکر از آقای عسگری که با نوشتن چند خط و یک عکس اینهمه حرف را گفت.یاد کنم فقط از معلم پرورشی همان زمانها آقای ذوالفقاری که هم در مدرسه و هم در برنامه های فوق برنامه مثلا کلاسهای قرآن چهارشنبه بعد از ظهر ها در مدرسه راهنمایی اینهمه به دانش آموزان مدرسه خدمت کرد. و نیز یاد کنم از محمد تقی عسگری که او هم بطور اخص در زمانهای بعد تر سکان آموزش در وادقان را به دست داشت.

    Reply
  5. 5

    بارا

    یادش بخیررررر………
    واماحالاچه سرنوشتی درپیش روست….

    Reply
  6. 6

    mehdi

    راستی یادت هست ؟
    الان گاهی اقای نعیمی را میبینم باور کن هیچ فرقی نکرده

    ولی فکر نمیکردم تخته سیاه سالم باشد هنوز

    Reply
  7. 7

    عاشق وادقون

    نظرات جالبى بودفقط بگم اگه وادقون صفاى اون روزهاشونداره بخاطر اون آدماى قديميش بودكه ازبين مارفتند(ميرن آدماازاونافقط خاطره هاشون بجاميمونه)

    Reply
  8. 8

    س

    خوش به حالتون:D

    Reply

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

2014 Powered By Wordpress, Goodnews Theme By Momizat Team